20 Nisan 2009 Pazartesi

Mutsuzluk Ömür Boyu

Çalışırken hem üniversitede olduğum zamanlara özenirdim.. of ya ne güzeldi, ne mutlu ne eğlenceli günlerdi diye..

şimdi öğrenci oldum, yine mutsuzum.. saatlerde bilgisayarın karşısında oturup topu topu 2000 kelimelik bir essay için günlerdir onca makale okumama ve yazma çabalarıma rağmen elimde yaklaşık 3000 kelimelik, içerik olarak hiçbir halta benzemeyen ve söylemem gereken şeyleri halen söylemediğim bir essay müsveddesi var..

of ya ben şahika koçarslanlı gibi gezip tozup, hayattaki tek stresim kaç lahmacun yiyeceğim olsun istiyorum.. evde oturayım, sabah sabah seda sayan izliyim, kolbastı diye bi şey çıkmış ben yokken onu oynıyım, kanal d'nin tv'den satış yapan programından saçma şeyler satın alayım, oktay usta ile yemek programını izliyim, sonra müge anlı ile cinayet çözmeye çalışayım, esra ceyhandan astroloji öğreniyim, akşama doğru yemekteyiz izliyim, hatta yemekteyize katılıyım, birileriyle saç saça baş başa kavga edeyim. bunları şu anda tercih ederim kesinlikle..

istemiyorum kariyer de, eğitim de master da..

canım mı sıkkın, evet...
türkiye'de tv'ye fazla mı maruz kalmışım?? yok canııımmm...

1 yorum:

  1. +1 diyeceğim başka birşey diyemeceğim.
    Üniversite bittikten sonra ben de 2 yıl özelde çalıştım ve hep üniversiteyi özledim, ortamını, kalitesini. Ama şimdi doktora yapıyorum, 4. yılım ve kendi kendime sürekli "akıllı adam işi değil bu doktora, ancak arızan varsa yapılır" diyorum. Bir türlü memnun olamama durumu bizimki..

    YanıtlaSil